جهان در حال تجربه بیماری همه گیر کروناویروس 19 (کووید-19)

کرونا ویروس

جهان در حال تجربه بیماری همه گیر کروناویروس 19 (کووید-19)

در اواخر سال 2019، عفونت کووید-19 در ووهان، هوبی، چین آغاز شد. در ابتدا 2019 nCoV نام داشت، اما در فوریه 2020 توسط سازمان بهداشت جهانی به CoVID-19 تغییر نام داد. تلاش‌های زیادی برای شناسایی عوامل خطری که می‌توانند بر شیوع سندرم حاد تنفسی جدید کرونا 2 (SARS-CoV-2) تأثیر بگذارند و پیش‌آگهی بیماران بستری در بیمارستان را بدتر کنند، انجام شده است. از این نظر، به نظر می‌رسد که همه‌گیری جدید با یک بیماری «قدیمی» یعنی چاقی پیچیده شده است.

چاقی از سال 1975 تقریباً سه برابر شده است و بنابراین به عنوان یک بیماری همه گیر شناخته شده است . در سال 2016، 39 درصد از بزرگسالان (بیش از 1.9 میلیارد نفر) در سراسر جهان دارای اضافه وزن و 13 درصد چاق بودند (بیش از 650 میلیون نفر)، در حالی که در سال 2018، 40 میلیون کودک زیر 5 سال دارای اضافه وزن یا چاق بودند. چاقی یک نگرانی عمده برای سلامتی است، عمدتاً به دلیل عوارض جانبی آن در انسان و میزان مرگ و میر مرتبط با آن. علاوه بر این، امید به زندگی از سن 40 سالگی در مردان چاق 4.2 سال کمتر و در زنان چاق 3.5 سال کمتر از افراد با وزن طبیعی است.

چاقی در واقع، با تعدادی از بیماری ها مانند بیماری های قلبی عروقی (CVD)، مقاومت به انسولین (IR) و دیابت نوع 2 (T2DM) ارتباط زیادی دارد. با این حال، باید توجه داشت که برای یک توده چربی معین، تنوع زیادی در خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی متابولیک وجود دارد. اگرچه قدرت پیش بینی قوی به افزایش توده چربی احشایی نسبت داده شده است، تجزیه و تحلیل علل دیابت نوع 2 و بیماری های قلبی عروقی، همراه با مقایسه با بیماری های نادر مانند لیپودیستروفی و ​​مطالعه توزیع چربی تعیین شده ژنتیکی در جمعیت عمومی، نشان می دهد که اختلال در توانایی بزرگ شدن چربی زیر جلدی در قسمت تحتانی بدن نیز برای پیش‌بینی بروز این بیماری‌های قلبی متابولیک مهم است.

علاوه بر این، چاقی همچنین با بیماری کبد چرب غیر الکلی (NAFLD) مرتبط است که یک بیماری ناهمگن است که مراحل پیشرفته آن به شدت تحت تأثیر بیماری‌های همراه مانند مقاومت به انسولین و دیابت نوع 2  و سرطان های مختلف گزارش شده است. این ارتباط احتمالاً مربوط به ویژگی‌های چاقی است که با اختلال در هموستاز انرژی مشخص می‌شود که باعث ایجاد سندرم متابولیک، التهاب موضعی  مرتبط با بافت چربی بیمار، هیپوکسی و استرس سلولی، انتشار تغییر یافته سیتوکین‌ها، التهاب سیستمیک مزمن، مقاومت به انسولین، اختلال در پاسخ ایمنی، آترواسکلروز، و تغییر ساختار و عملکرد قلب مرتبط با افزایش شدید خطر بیماری های قلبی عروقی می‌شود. بیشتر این ویژگی‌ها دارای اثرات منفی مستقیم یا غیرمستقیم بر روی سیستم نظارتی متعادل ایمنی هستند که منجر به اختلال در پاسخ ایمنی، کموتاکسی معیوب و تمایز سلول‌های ایمنی غیرقابل تنظیم می‌شود. در نتیجه، به خوبی مستند شده است که چاقی با افزایش خطر و همچنین دوره بدتر بیماری های عفونی همراه با افزایش عوارض، بستری طولانی مدت در بیمارستان و افزایش بیماری بحرانی همراه است.

شناسایی چاقی به عنوان یک عامل خطر مستقل برای بستری شدن در بیمارستان و مرگ و میر ناشی از آنفولانزای A (H1N1) این ظن را به وجود آورد که ممکن است تأثیر قابل توجهی بر همه گیری فعلی کووید-19 داشته باشد و نگرانی ها در مورد تأثیر چاقی بر کووید-19 وجود دارد.

آماری که اخیراً از یک مطالعه کوهورت آینده‌نگر منتشر شده است، نشان داد که چاقی دو برابر بیشتر در افراد کمتر از 60 سال منجر به بستری شدن Covid-19 در بیمارستان می‌شود. این مطالعه که شامل 5279 بیمار مبتلا به کووید-19 بود که 2741 نفر از آنها در بیمارستان بستری شدند، نشان داد که BMI> 40 کیلوگرم بر متر مربع دومین پیش بینی مستقل بستری شدن در بیمارستان پس از سن بود. یکی از محتمل‌ترین پیوندهای بین چاقی و کووید-19، التهاب با درجه پایین است که با افزایش ترشح سیتوکین پیش التهابی از بافت چربی و نفوذ لکوسیت‌ها، از جمله ماکروفاژها، به بافت چربی مشخص می‌شود. این حالت التهابی سیگنال‌های انسولین را در سلول‌های چربی ضعیف می‌کند و باعث ایجاد مقومت به انسولین می‌شود و باعث ایجاد اختلالات متابولیکی مانند بیماری های قلبی، دیابت نوع 2 و فشار خون می‌شود که بیماری‌های همراه شناخته شده‌ای هستند که بر نتیجه بیماران مبتلا به CoVID-19 تأثیر منفی می‌گذارند. علاوه بر این، یک همبستگی منفی بین آنتی بادی های SARS-CoV-2 IgG با سطوح سرمی نشانگرهای پیش التهابی و متابولیکی از التهاب و التهاب ریوی، مانند پروتئین آمیلوئید A سرم (SAA)، پروتئین واکنشی C (CRP)، فریتین و BMI  اما ارتباط مثبتی با اسیدهای چرب غیر استریفیه (NEFA) شناسایی شده است. همچنین مشخص شده است که CRP سرم به طور مثبت با آنتی بادی های خودایمنی در چاقی مرتبط است. . علاوه بر این، عفونت SARS-CoV-2 باعث ایجاد آنتی بادی های خنثی کننده در همه افراد لاغر، اما فقط در تعداد کمی از بیماران چاق مبتلا به CoVID-19 می شود.

 

اگرچه CoVID-19 در کودکان شیوع کمتری دارد، اما CoVID-19 بر گروه سنی کودکان نیز تأثیر می گذارد. مطالعات نشان می‌دهد که بروز کووید-۱۹ در کودکان و نوجوانان ممکن است تا ۵ درصد موارد تایید شده باشد و در مردان شیوع کمی بیشتر باشد. همچنین شدت آن کمتر از بزرگسالان است. نرخ بستری شدن در بین کودکان 0-4 ساله و نوجوانان 12-17 ساله بالاترین بود در حالی که کمترین میزان در بین کودکان 5-11 ساله بود. همچنین نشان داده شده است که مرگ و میر در کودکان و نوجوانان در مقایسه با بزرگسالان کمتر است.

اثرات چاقی کودکان بر CoVID-19 به اندازه کافی مورد مطالعه قرار نگرفته است و برخی از داده ها استنباط هستند زیرا مطالعات زیادی در مورد این موضوع در این گروه سنی انجام نشده است. سه عامل خطر اصلی مرتبط با چاقی با کووید-19 که برای بزرگسالان نشان داده شده است، در کودکان و نوجوانان نیز وجود دارد: التهاب مزمن تحت بالینی، اختلال در پاسخ ایمنی، و بیماری قلبی تنفسی زمینه ای. تقریباً همه بیماری‌های همراه که در بزرگسالان دیده می‌شود، در کودکان و نوجوانان نیز قابل مشاهده است، و کودکان چاق پاسخ ایمنی ناکافی به سایر عفونت‌ها، مانند پنومونی باکتریایی، که یک عارضه شدید شایع CoVID-19 است، دارند. مطالعات در مدل‌های حیوانی نشان می‌دهد که موش‌هایی که از رژیم غذایی پرچرب تغذیه می‌شوند، بیان آنزیم مبدل آنژیوتانسین 2 (ACE2) را در ریه‌ها افزایش داده‌اند، که گیرنده‌ای است که توسط ویروس برای ورود به سلول‌ها مورد سوء استفاده قرار می‌گیرد و این ممکن است شدت بالاتر بیماری را در افراد چاق توضیح دهد.

همزمانی کنونی CoVID-19 و همه گیری های چاقی، مشکلات فوق را تشدید می کند.

امتیاز 5 از 5

طراحی وبسایت و سئو توسط مهندس هرمزی ۰۹۳۶۰۶۱۳۸۱۲

اشتراک گذاری مقاله

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

رسانه های اجتماعی
اینستاگرام

متاسفانه مشکلی پیش آمد!

لطفا بعدا دوباره امتحان کنید
باشه

محاسبه توده بدنی

پاک کردن فرم

توده بدنی چیست؟

شاخص توده بدنی یا BMI از تقسیم وزن (کیلوگرم) به مربع قد (متر) به دست می آید. BMI به صورت مستقیم میزان چربی های بدن را اندازه گیری نمی کند بلکه میزان بافت چربی بدن را در مقایسه با بافت های استخوان و عضله به دست می دهد.