آیا افراد دیابتی می توانند موز بخورند؟

موز

آیا افراد دیابتی می توانند موز بخورند؟

فرد مبتلا به دیابت باید محتویات هر وعده غذایی را به دقت در نظر بگیرد. در حالی که میوه ها و سبزیجات حاوی طیف گسترده ای از مواد مغذی ضروری هستند، برخی از آنها می توانند باعث افزایش قند خون شوند. موز چقدر برای افراد دیابتی ایمن است؟

در بیشتر موارد، خوردن موز در حد اعتدال برای افراد دیابتی بی خطر است.

افراد مبتلا به دیابت می توانند از شاخص گلیسمی (GI) برای در نظر گرفتن تأثیر گلوکز خون یک نوع غذا استفاده کنند. این سیستم رتبه بندی ایده ای از سرعت افزایش قند خون توسط کربوهیدرات های خاص به دست می دهد. موز دارای GI پایین است. بر اساس پایگاه بین المللی GI، موز رسیده دارای امتیاز  شاخص گلیسمی 51  است.

غذاهای با GI پایین دارای امتیاز 55 یا کمتر هستند. افراد مبتلا به دیابت می توانند از آن لذت ببرند به شرطی که اندازه وعده را به دقت در نظر بگیرند.

 

موز و دیابت

افراد مبتلا به دیابت می توانند موز را در حد اعتدال مصرف کنند.

اگر فرد مبتلا به دیابت باشد، می تواند مقادیر کنترل شده ای از موز را در رژیم غذایی خود بگنجاند.

محتوای ویتامین، مواد معدنی و فیبر موجود در موز می‌تواند مزایای تغذیه‌ای برای افراد مبتلا به دیابت داشته باشد، به شرطی که فرد در وعده‌های زیاد غذا نخورد.

نویسندگان یک مطالعه کوچک در سال 2014 ، 250 یا 500 گرم (گرم) وعده صبحانه موز را به 15 شرکت کننده مبتلا به دیابت نوع 2 و 30 شرکت کننده با سطح کلسترول بالا در خونشان دادند.

آنها دریافتند که سرو موز مستقیماً بعد از خوردن غذا تأثیر قابل توجهی بر روی گلوکز خون ندارد، اما خوردن وعده های غذایی هر روز صبح به طور قابل توجهی قند خون ناشتا را کاهش می دهد.

با این حال، نویسندگان مطالعه می پذیرند که یک مطالعه بزرگتر برای تایید اثر کاهش دهنده گلوکز موز به روشی مفید بالینی ضروری است.

یک مطالعه کوهورت در سال 2017 با 0.5 میلیون شرکت‌کننده نشان می‌دهد که اگرچه میوه‌های با شاخص گلیسمی پایین (GI) نسبت به میوه‌های با GI بالاتر برای افراد دیابتی ایمن‌تر هستند، اما هر دو می‌توانند در وهله اول به فرد کمک کنند تا خطر ابتلا به دیابت را کاهش دهد.

انجمن دیابت آمریکا (ADA) پیشنهاد می کند که افراد مبتلا به دیابت باید میوه را در یک رژیم غذایی کنترل شده بگنجانند، مانند خوردن یک تکه کوچک میوه کامل یا نصف میوه بزرگ با هر وعده غذایی به عنوان دسر.

 

پخت و پز و آماده سازی

تهیه برخی از محصولات موز فرآوری شده ممکن است آنها را برای افراد مبتلا به دیابت مناسب تر کند.

به عنوان مثال، برخی از تولیدکنندگان مواد غذایی چیپس موز خشک شده را به عنوان یک خوراکی یا میان وعده سالم به بازار عرضه می کنند.

با این حال، اینها ممکن است حاوی قند یا شربت اضافه شده برای افزایش طعم باشند. خوردن یک وعده چیپس موز بیشتر از خوردن یک موز کوچک و تازه باعث افزایش قند خون می شود.

حتما برچسب های تغذیه را به دقت بخوانید و میوه های خشکی که قند اضافه دارند را محدود کنید یا از آن اجتناب کنید.

 

نکات ایمنی و رژیم غذایی

نکات زیر ممکن است به فرد مبتلا به دیابت کمک کند که با خیال راحت موز را در وعده‌های غذایی و میان وعده‌ها قرار دهد.

موز را با یک منبع چربی یا پروتئین “سالم” جفت کنید

خوردن موز در کنار منبعی از چربی های اشباع نشده مانند کره بادام یا بادام زمینی، پسته، تخمه آفتابگردان یا گردو می تواند تاثیر مثبتی بر قند خون و همچنین افزایش طعم داشته باشد.

یکی دیگر از گزینه های سالم برای افراد مبتلا به دیابت، ترکیب موز با یک منبع پروتئینی مانند ماست یونانی است.

این به فرد کمک می‌کند برای مدت طولانی‌تری احساس سیری کند و میل به خوردن میان وعده را در طول روز کاهش دهد و به تنظیم قند خون کمک کند.

خوردن یک موز نارس را در نظر بگیرید، موز نارس ممکن است قند خون را کندتر از موز رسیده افزایش دهد و موز نارس ممکن است با سرعت کمتری نسبت به موز رسیده گلوکز آزاد کند.

در سال 1992، یک مطالعه قدیمی بر روی 10 فرد مبتلا به دیابت، رسیدن موز را از نظر قند خون بررسی کرد. محققان دریافتند که موز سبز یا نارس نسبت به موز رسیده تأثیر کندتری بر قند خون دارد.

موز نارس در مقایسه با موز رسیده حاوی نشاسته بیشتری است. بدن نمی تواند نشاسته را به راحتی قندهای پیچیده تر تجزیه کند. این منجر به افزایش آهسته تر و قابل کنترل تر قند خون می شود.

 

موز کوچکتر بخورید

کنترل سهم می تواند بر میزان قند مصرفی یک فرد در موز تأثیر بگذارد.

موز در اندازه های مختلف موجود است. اگر یک فرد موز کوچکتری انتخاب کند، کربوهیدرات کمتری دریافت خواهد کرد.

به عنوان مثال، یک موز کوچک با طول 6 تا 7 اینچ دارای 23.07(گرم) کربوهیدرات در هر وعده است، در حالی که یک موز بسیار بزرگ کمتر از 35 گرم کربوهیدرات دارد.

 

روزی چند تا موز می توانید بخورید؟

پاسخ به این سوال به فرد، سطح فعالیت و نحوه تغییر قند خون موز بستگی دارد.

گلوکز خون برخی از افراد ممکن است نسبت به دیگران نسبت به موز حساس تر باشد. دانستن اینکه چگونه موز بر قند خون یک فرد خاص تأثیر می گذارد، می تواند به آنها در مدیریت داروها و تزریق انسولین در صورت لزوم کمک کند.

در مورد گنجاندن موز در برنامه غذایی دیابت با پزشک یا متخصص تغذیه خود صحبت کنید.

یک موز متوسط ​​7 تا 8 اینچی به تنهایی حاوی تقریباً 26 گرم کربوهیدرات است. با یک تیم مراقبت های بهداشتی کار کنید تا میزان کربوهیدرات مورد نظر خود را تعیین کنید.

پزشک یا متخصص تغذیه به فرد در مورد کنترل موثر سهم و کنترل دریافت فیبر، پروتئین، چربی و کربوهیدرات به روشی عملی آموزش می دهد.

به خاطر داشته باشید که خوردن یک موز در کنار منبع دیگری از کربوهیدرات ها، مانند یک تکه نان تست یا غلات، به این معنی است که مصرف کربوهیدرات کلی از آن وعده غذایی بیشتر است. بسته به توصیه های تغذیه ای پزشک، ممکن است لازم باشد کربوهیدرات ها را در وعده غذایی بعدی جایگزین کنید.

نکات تغذیه ای

به طور کلی، موز دارای چربی اشباع شده و سدیم کم، مواد مغذی متراکم و سرشار از فیبر است.

آنها همچنین منبع کلیدی پتاسیم هستند، یک ماده معدنی که به تعادل سطح سدیم در خون کمک می کند.

موز همچنین ترکیب خوبی از سایر مواد مغذی دارد، از جمله:

ویتامین B6

منگنز

منیزیم

ویتامین سی

 

موز میوه ای ایمن و مغذی برای افراد مبتلا به دیابت است که می توانند به عنوان بخشی از یک برنامه غذایی متعادل و فردی در حد اعتدال مصرف کنند.

فرد مبتلا به دیابت باید گزینه های غذایی تازه و گیاهی مانند میوه ها و سبزیجات را در رژیم غذایی خود بگنجاند.

موز مواد مغذی زیادی را بدون افزودن کالری زیادی فراهم می کند.

برای یک برنامه غذایی دقیق، ایده خوبی است که با یک متخصص تغذیه یا متخصص دیابت صحبت کنید

امتیاز 5 از 5

طراحی وبسایت و سئو توسط مهندس هرمزی ۰۹۳۶۰۶۱۳۸۱۲

اشتراک گذاری مقاله

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

رسانه های اجتماعی
اینستاگرام

متاسفانه مشکلی پیش آمد!

لطفا بعدا دوباره امتحان کنید
باشه

محاسبه توده بدنی

پاک کردن فرم

توده بدنی چیست؟

شاخص توده بدنی یا BMI از تقسیم وزن (کیلوگرم) به مربع قد (متر) به دست می آید. BMI به صورت مستقیم میزان چربی های بدن را اندازه گیری نمی کند بلکه میزان بافت چربی بدن را در مقایسه با بافت های استخوان و عضله به دست می دهد.