چه عواملی منجر به بروز چاقی در دوران نوجوانی می شوند و چه پیامدهایی با خود بهمراه دارند؟
پژوهشگران در مطالعات جدید خود دریافتند که چاقی نوجوانی دارای ارتباط مستقیمی با میزان استرس های متناوب خانوادگی است. بر اساس این مطالعات مشخص شد که ارتباط مستقیم و بسیار قدرتمندی بین چاق شدن و اضافه وزن نوجوانان در محدوده سنی ورود به ۱۸ سالگی وجود دارد.
دکتر «دافن هرناندز» با مطالعه و بررسی سه نوع از استرس های خانوادگی شامل گسست عاطفی، اضطراب های مالی و کمبود محبت مادرانه در خانواده به این نتایج دست یافت. وی در این مطالعات شرایط عاطفی، محیط خانوادگی و جسمانی بیش از ۴۷۰۰ فرد متولد شده در فاصله زمانی سال های ۱۹۷۵ تا ۱۹۹۰ میلادی را مورد بررسی قرار داد.
دکتر «فرناندز» در این رابطه می گوید: «تکرار تجربه استرس و اضطراب های خانوادگی در دوران کودکی و نوجوانی و به ویژه مواردی که در آن خانواده دچار گسست های عاطفی مانند جدائی والدین و یا مشکلات حاد مالی می شوند، نقش مستقیمی در ایجاد افزایش وزن کودکان این خانواده در آستانه سن ۱۸ سالگی خواهد شد و این موضوع در دختران، نمود بیشتری دارد. البته باید به این موضوع نیز اشاره کرد که فاکتور سوم یعنی کمبود محبت مادر در خانواده بر پسران تاثیر بیشتری داشته و سبب ایجاد افزایش وزن در آنها طی بازه زمانی مشابه ورود به ۱۸ سالگی می شود.»
بر اساس این مطالعات اتخاذ استراتژی ها و راهکارهای مناسب از سوی مددکاران اجتماعی و خانواده هایی که در انها اضطراب و استرس دائمی وجود دارد در دوران کودکی می تواند سبب پیشگیری از بروز چاقی در دوران بزرگسالی شود.
