با توجه به گزارشات سازمان بهداشت جهانی(WHO) در سال 2013، 42 میلیون نوزادان و کودکان خردسال در سراسر جهان اضافه وزن یا چاق بودند. اگر روند فعلی ادامه یابد، این تعداد به 70 میلیون در سال 2025 افزایش می یابد.
ژن فقط علت آن نیست بلکه عناصر اجتماعی و جمعیت شناختی و زیست محیطی نیز جز عوامل مؤثرهستند. وضعیت اجتماعی و اقتصادی پایین، زندگی در محله های که قابلت پیاده روی ندارند و دسترسی ضعیف به میوه و سبزیجات تازه دارند، همه می توانند خطر ابتلا به اضافه وزن را افزایش می دهند
با افزایش میزان چاقی، یک تیم از محققان برای پیدا کردن چگونه تاثیر سبک های فرزند پروری با ترکیب محیط اجتماعی بر چاقی کودکان، یک مطالعه را آغاز کرده اند.
نویسنده اصلی این پژوهش می گوید: ما فکر کردیم که انواع خاصی از شیوه های فرزند پروری با خطر بالاتر ابتلا به چاقی در دوران کودکی همراه است که قدرت این رابطه در بین کودکانی که در فقر زندگی می کنند بیشتر می شود.
آنها اطلاعات 37،577 کودک مورد بررسی قرار دادند و وضعیت اجتماعی و جمعیت شناختی و اقتصادی، ویژگی های خانواده و محله، قد و وزن را مقایسه کردند.
این پژوهشگران همچنین توجه خاص به نوع فرزند پروری توجه خاص کردند و بر اساس نوع سبک فرزند پروری به چهار گروه ( متعادل، مقتدرانه، آسان گیری، غفلت ورزی) تقسیم کردند.
نتایج نشان داد که کودکان در سنین قبل مدرسه و در سن مدرسه که والدینشان شیوه ی فرزند پروری متعادلی داشتند نسبت به کودکانی با والدین مقتدر به ترتیب 35 درصد و 41 درصد بیشتر احتمال چاقی در آنها وجود دارد. بچه هایی که در فقر زندگی می کنند خطر ابتلا به چاقی نسبت به بچه هایی که در فقر زندگی نمی کنند 20٪ بیشتر است و این خطر بدون در نظر گرفتن شیوه ی فرزند پروری بود. با این حال، در میان بچه هایی که در فقر زندگی نمی کنند، شیوه ی فرزندپروری مقتدرانه و سهل انگاری با 44 درصد و 26 درصد افزایش احتمال چاقی به ترتیب همراه بود.
