یک هشدار درباره ماکارونی

ماکارونی

 هرچه مواد غذایی طبیعی‌تر مصرف شوند، نمایه گلایسمی‌شان کمتر است و هر چقدر عملیات فرآوری در آنها بیشتر انجام شود، نمایه گلایسمی‌شان افزایش پیدا می‌کند. نمایه گلایسمی شامل یک سیستم امتیازبندی از ۱ تا ۱۰۰ است که نسبت جذب هریک از کربوهیدرات‌های غذایی به جریان خون را نشان می‌دهد.
به گزارش ایسنا به نقل از «جام‌جم»، با دم کردن ماکارونی یا حتی برنج، نمایه گلایسمی موادغذایی به میزان قابل‌ملاحظه‌ای بالا می‌رود و با ‌این‌ ضریب، هضم غذا بیشتر می‌شود و به‌آسانی قندخون را افزایش می‌دهد. البته ماکارونی جوشیده، نمایه گلایسمی پایینی دارد اما با دم‌کردن ماکارونی و خوردن آن، قندخون ۲ برابر بیش از مصرف ماکارونی آبکش‌شده بالا می‌رود.

از نظر تغذیه‌ای، مصرف غذاهای دارای نمایه گلایسمی بالا به دلیل بالابردن قندخون در مدت زمانی کوتاه، مناسب نیست و امکان ابتلا و تشدید بیماری‌هایی مثل فشارخون، بیماری‌های قلبی، دیابت و حتی چاقی را افزایش می‌دهد، بنابراین بهتر است برای پیشگیری از ابتلا به بیماری‌های یادشده از غذاهای با نمایه گلایسمی پایین در برنامه غذایی استفاده شود.

به افراد سالم توصیه می‌شود تا جایی که می‌توانند موادغذایی با‌ نمایه‌گلایسمی‌ بالا استفاده نکنند و به جای آن موادغذایی با نمایه‌گلایسمی‌ متوسط را جایگزین کنند. البته مصرف موادغذایی با نمایه گلایسمی ‌بالا در ورزشکاران حرفه‌ای که پس از تمرین مجبور هستند ذخایر گلیکوژن خود را تامین کنند، اشکالی ندارد.

مصرف این غذاها به بیماران دیابتی هم به هیچ‌وجه توصیه نمی‌شود چون مصرفشان به شدت قندخون را افزایش می‌دهد و آنها نمی‌توانند در زمان مشخص آن را ثابت نگه‌ دارند.

در بیماران قلبی هم افزایش قندخون باعث تولید کلسترول می‌شود که عامل مهمی در وخیم‌تر کردن حال‌ این بیماران است. به همین دلیل بیماران دیابتی و قلبی‌ و عروقی بهتر است موادغذایی با نمایه گلایسمی ‌بالا ‌مصرف نکنند.

امتیاز دهید
بیشتر بخوانید:  از بین بردن گرسنگی و میل مفرط به غذا با این خوراکی

طراحی وبسایت و سئو توسط مهندس هرمزی ۰۹۳۶۰۶۱۳۸۱۲

اشتراک گذاری مقاله

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

رسانه های اجتماعی
اینستاگرام

متاسفانه مشکلی پیش آمد!

لطفا بعدا دوباره امتحان کنید
باشه

محاسبه توده بدنی

پاک کردن فرم

توده بدنی چیست؟

شاخص توده بدنی یا BMI از تقسیم وزن (کیلوگرم) به مربع قد (متر) به دست می آید. BMI به صورت مستقیم میزان چربی های بدن را اندازه گیری نمی کند بلکه میزان بافت چربی بدن را در مقایسه با بافت های استخوان و عضله به دست می دهد.