مصرف زیاد نمک عامل ابتلا به سرطان معده

نمک

مطالعات جدید نشان می دهند که مصرف بیش از حد نمک علاوه بر ایجاد فشار خون بالا و بیماری های قلبی عروقی، می تواند خطر ابتلا به سرطان معده را افزایش دهد .
به گزارش مهر، پژوهشگران دریافتند مصرف بالای نمک به رشد باکتری «هلیکوباکتر پیلوری» کمک خواهد کرد و با رشد این باکتری در معده، سلول های بسیاری از این بخش به عفونت دچار می شوند و افزایش این عفونت به ایجاد سلول های سرطانی کمک خواهد کرد و در نهایت فرد به بیماری سرطان معده مبتلا می شود .

لازم به ذکر است که هلیکوباکتر پیلوری گونه‌ ای از باکتری هلیکوباکتر بوده و شایع ‌ترین موجود ذره ‌بینی است که انسان‌ ها را به عفونت مبتلا می سازد . بیش از نیمی از مردم دنیا به این باکتری آلوده هستند. باکتری مذکور عامل اصلی بیماریی‌ هایی همانند زخم معده، ناراحتی‌ های بخش ابتدایی روده و معده به شمار می آید.

«جان آترتون»، دبیر بخش گاستروانترولوژی اتحادیه اروپا، به عنوان یکی از اعضای این پروژه پژوهشی اعلام کرد که پژوهشگران هنوز به طور دقیق نمی دانند چرا مصرف نمک بالا خطر ابتلا به سرطان معده را افزایش می دهد اما مطالعات نشان می دهند که ممکن است نمک زیاد به رشد باکتری هلیکوباکتر پیلوری در معده کمک کرده و باعث شود تا این باکتری ها سلول های بیشتری از معده را به عفونت دچار کنند که در نهایت افزایش این عفونت منجر به ایجاد سلول های سرطانی می شود.

طبق توصیه سازمان بهداشت جهانی (WHO) میزان مصرف روزانه نمک نباید بیش از ۵ گرم (برابر با یک قاشق چای خوری) باشد.

بیشتر بخوانید:  قند یا چربی کدام بیشتر چاق می‌کند

به باور بسیاری از پزشکان مردم باید بدانند که مصرف بیش از اندازه نمک همان طور که منجر به بروز بیماری فشار خون و بیماری های قلبی–عروقی می شود، به ابتلای بیماری سرطان معده نیز کمک می کند. از سوی دیگر به گفته پژوهشگران، مصرف کم نمک خطر ابتلا به سرطان معده را به طور حتم کاهش خواهد داد.

امتیاز دهید

طراحی وبسایت و سئو توسط مهندس هرمزی ۰۹۳۶۰۶۱۳۸۱۲

اشتراک گذاری مقاله

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

رسانه های اجتماعی
اینستاگرام

متاسفانه مشکلی پیش آمد!

لطفا بعدا دوباره امتحان کنید
باشه

محاسبه توده بدنی

پاک کردن فرم

توده بدنی چیست؟

شاخص توده بدنی یا BMI از تقسیم وزن (کیلوگرم) به مربع قد (متر) به دست می آید. BMI به صورت مستقیم میزان چربی های بدن را اندازه گیری نمی کند بلکه میزان بافت چربی بدن را در مقایسه با بافت های استخوان و عضله به دست می دهد.